W cieniu traumy — psychodynamiczne rozumienie dysocjacji

Dysocjacja to zjawisko psychiczne, ktore pelni funkcje ochronna przed bolem wywollanym doswiadczeniami traumatycznymi. W ujeciu psychodynamicznym traktujemy je nie tylko jako mechanizm obronny, ale jako wazny sygnal wewnetrznego konfliktu.

Czym jest dysocjacja?

Dysocjacja objawia sie jako zaburzenie w integracji swiadomosci, pamieci, tozsamosci czy percepcji swiata. Moze przyjmowac rozne formy: od lagodnego 'odplyn cia’ mysli (poczucie nierealnnosci, bycia obserwatorem siebie) po bardziej zlozzone stany.

Dysocjacja jako odpowiedz na trauma

Gdy przezyta trauma jest zbyt przytlaczajaca, umysl 'oddziela’ sie od doswiadczenia jako sposob na przetrwanie. To adaptacyjna reakcja w momencie urazu — ale gdy utrzymuje sie dlugo po traumie, staje sie przeszkoda w codziennym zyciu i relacjach. Przeczytaj: Trauma — czym jest?.

Jak psychoterapia pomaga przy dysocjacji?

Terapia psychodynamiczna tworzy bezpieczna przestrzen, w ktorej mzna stopniowo zbliazc sie do traumatycznych tresci bez ryzyka przytloczenia. Kluczowe jest budowanie relacji terapeutycznej jako podstawy bezpieczenstwa. Przydatna jest tez praca z cialem i regulacja ukladu nerwowego. Przeczytaj tez: Leczenie PTSD i ADHD czy C-PTSD?.