
Alicja poznała Szymona w aplikacji randkowej. Po pierwszym spotkaniu w kawiarni na Kazimierzu pisali do siebie codziennie – rano „dzień dobry”, wieczorem długie rozmowy o książkach i podróżach. Po trzech tygodniach i czterech randkach Szymon zaproponował wspólny wyjazd w góry. Dwa dni później przestał odpisywać. Alicja pisała: „Wszystko w porządku?”, „Coś się stało?”, potem już tylko czekała. Wiadomości były odczytane. Odpowiedzi nie przyszły nigdy.
Przez kolejne tygodnie Alicja analizowała każdą rozmowę. Czy powiedziała coś nie tak? Czy była zbyt nachalna? Zbyt mało atrakcyjna? „Gdyby chociaż napisał, że nie chce się dalej spotykać, byłoby mi łatwiej” – mówiła przyjaciółce.
Ghosting to zakończenie relacji przez nagłe zniknięcie – bez wyjaśnienia, bez pożegnania, bez odpowiedzi na próby kontaktu. Nazwa pochodzi od angielskiego słowa ghost (duch): osoba, z którą łączyła nas relacja, „rozpływa się” jak duch.
Ghosting najczęściej kojarzy się z randkami internetowymi, ale może zdarzyć się także w przyjaźni, w długotrwałym związku, w pracy (kandydat lub pracodawca, który nagle przestaje się odzywać), a nawet w rodzinie. Badania pokazują, że jest zjawiskiem bardzo częstym – wiele osób doświadczyło go przynajmniej raz, a spora część przyznaje, że sama tak kiedyś zakończyła relację.
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że zniknięcie po kilku randkach to drobiazg. Dlaczego więc tak wiele osób przeżywa je tak mocno?
Odrzucenie boli naprawdę. Badania z wykorzystaniem obrazowania mózgu pokazują, że odrzucenie społeczne aktywuje obszary mózgu związane z przetwarzaniem bólu fizycznego. To nie metafora – wykluczenie i odrzucenie są dla nas dosłownie bolesne.
Brak wyjaśnienia zostawia otwartą ranę. Gdy relacja kończy się rozmową, nawet trudną, wiemy, na czym stoimy. Ghosting zostawia nas z niewiadomą. Umysł nie znosi niedokończonych historii i próbuje je domknąć – zwykle wymyślając wyjaśnienia, w których to my jesteśmy winni.
Brak możliwości odpowiedzi. Nie możemy się wytłumaczyć, zapytać, zezłościć, pożegnać. Tracimy wpływ na sytuację, co nasila poczucie bezradności.
Zachwianie zaufania do własnej oceny. „Przecież wszystko szło dobrze. Jak mogłam się tak pomylić?” Ghosting może podważyć zaufanie do własnej intuicji i do innych ludzi.
Uruchomienie dawnych ran. Dla osób, które w przeszłości doświadczyły porzucenia, ghosting może uruchomić bardzo stary ból. Wtedy reakcja jest dużo silniejsza, niż wynikałoby to z samej sytuacji. Więcej o tym w artykule o stylach przywiązania.
Zrozumienie motywów nie usprawiedliwia ghostingu, ale może pomóc przestać brać go do siebie. Najczęstsze powody to:
Najważniejsze: ghosting dużo częściej mówi o osobie, która znika, niż o osobie, która zostaje. Świadczy o jej sposobie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, a nie o Twojej wartości.
Jeśli zdarza Ci się zrywać kontakt bez słowa, warto zastanowić się, co sprawia, że jasna rozmowa jest tak trudna. Krótka, uczciwa wiadomość – „Dziękuję za nasze spotkania, ale nie czuję, żeby to było to, czego szukam” – może być dla Ciebie nieprzyjemna, ale dla drugiej osoby jest ogromną różnicą. Jeśli unikanie trudnych rozmów jest Twoim stałym wzorcem, może to być dobry temat do pracy w terapii.
Ghosting rzadko jest głównym powodem, dla którego ktoś zgłasza się na terapię. Często jednak staje się kroplą, która przelewa czarę – zwłaszcza gdy powtarza się kolejny raz albo uruchamia dawne doświadczenia porzucenia.
Alicja w terapii zauważyła, że jej reakcja na zniknięcie Szymona była dużo silniejsza, niż sama się spodziewała. Okazało się, że przypominała jej sytuację z dzieciństwa, gdy ojciec po rozwodzie rodziców przestał się odzywać – bez wyjaśnienia, z dnia na dzień. Kiedy zaczęła rozumieć to połączenie, ghosting przestał być dla niej dowodem, że „jest nie do pokochania”.
Więcej o radzeniu sobie z końcem relacji przeczytasz w artykule jak przeżyć rozstanie.
W Centrum Psychoterapii Sumus przy ul. Św. Sebastiana w Krakowie możesz zacząć od konsultacji. Możesz poznać nasz zespół i wybrać konkretną osobę.
Ghosting nie jest przemocą w ścisłym sensie, ale może być bardzo raniący. Jest raczej formą unikania niż celowego krzywdzenia – choć skutki dla osoby, która go doświadcza, bywają poważne.
Jedna krótka wiadomość może pomóc domknąć sprawę dla siebie. Wielokrotne pisanie zwykle tylko przedłuża ból, bo każda brak odpowiedzi jest kolejnym odrzuceniem.
Bo brakuje wyjaśnienia i możliwości odpowiedzi. Umysł próbuje sam zrozumieć, co się stało, i często obwinia za wszystko osobę porzuconą.
Tak. Brak odpowiedzi po rozmowie kwalifikacyjnej czy nagłe zerwanie kontaktu przez współpracownika również może wywoływać poczucie odrzucenia i niepewności.
Zrób następny krok
Nasz zespół 9 certyfikowanych terapeutów czeka na Ciebie. Bez skierowania, bez długiego oczekiwania.
Bez skierowania · Płatność gotówką lub kartą · 12 444-70-60