
Ryszard przez 38 lat pracował jako inżynier w zakładzie w Nowej Hucie. Ostatnie piętnaście lat – jako kierownik działu. W lipcu przeszedł na emeryturę. Koledzy zorganizowali pożegnanie z tortem, a on przez pierwsze dwa tygodnie czuł się jak na wakacjach: wysypiał się, jeździł na działkę, czytał. Potem przyszedł wrzesień. Żona wychodziła rano do pracy, a Ryszard siedział w kuchni i nie wiedział, co ze sobą zrobić. Dzwonił do byłych współpracowników „zapytać, jak idzie” – ale oni mieli coraz mniej czasu. W październiku przestał jeździć na działkę. W listopadzie żona zapytała go, dlaczego od tygodnia nie wychodzi z domu. „A po co?” – odpowiedział.
Wiele osób przez lata wyobraża sobie emeryturę jako czas odpoczynku i wolności. Dla części tak właśnie jest. Dla innych przejście na emeryturę okazuje się jedną z największych zmian w życiu – porównywalną z przeprowadzką, rozstaniem czy żałobą.
Badania pokazują, że ludzie bardzo różnie przechodzą przez ten etap. W dużym, wieloletnim badaniu emerytów większość zachowywała stabilne samopoczucie, ale u części osób wyraźnie się ono pogarszało w pierwszym okresie po odejściu z pracy, a potem stopniowo poprawiało. Kluczowe okazały się m.in. zdrowie, sytuacja finansowa, jakość relacji, a także to, czy decyzja o emeryturze była dobrowolna i przemyślana.
Praca daje dużo więcej niż pensję:
Ryszard w terapii powiedział: „W pracy byłem kimś. Ludzie przychodzili do mnie z problemami. Teraz jestem nikim”.
Najlepiej zacząć myśleć o tym wcześniej – nie tylko o finansach, ale i o psychice:
Warto zwrócić uwagę, jeśli przez dłuższy czas:
To mogą być objawy depresji, która u osób starszych bywa przeoczana, bo „w tym wieku tak już jest”. Tak nie jest – depresja w każdym wieku wymaga i warta jest leczenia. Więcej w artykule jak rozpoznać depresję.
Psychoterapia w okresie przejścia na emeryturę pomaga przeżyć poczucie straty, zbudować nową tożsamość i odnaleźć to, co ma znaczenie w tym etapie życia. Dla wielu osób jest to też czas, by spojrzeć na całe swoje życie z perspektywy: co się udało, czego żałują, co chcą jeszcze zrobić.
W nurcie psychodynamicznym, w którym pracujemy w Sumus, przyglądamy się temu, jak przejście na emeryturę porusza wcześniejsze doświadczenia, wartości wyniesione z domu i relacje z bliskimi. Na psychoterapię nigdy nie jest za późno – osoby po sześćdziesiątce równie dobrze korzystają z terapii jak młodsze.
Ryszard po kilku miesiącach terapii zaczął prowadzić zajęcia z techniki w świetlicy dla dzieci na swoim osiedlu. „Okazuje się, że wciąż mam coś do przekazania” – mówi. Wrócił też na działkę. Tym razem z wnukiem.
W Centrum Psychoterapii Sumus przy ul. Św. Sebastiana w Krakowie pracujemy z osobami w każdym wieku. Możesz poznać nasz zespół i wybrać konkretną osobę.
Tak, wiele osób przeżywa okres adaptacji, w którym pojawia się smutek, pustka lub niepokój. Zwykle z czasem samopoczucie się poprawia, zwłaszcza gdy pojawi się nowy rytm dnia i nowe źródła sensu.
To bardzo indywidualne. Dla części osób to kilka tygodni, dla innych – rok lub dłużej.
Tak. Psychoterapia może pomagać w każdym wieku. Osoby starsze często korzystają z niej bardzo dobrze, bo mają bogate doświadczenie życiowe i dużą motywację do zmiany.
Warto rozmawiać o tym, co czuje, zachęcać do aktywności i kontaktów, ale nie naciskać. Jeśli smutek i wycofanie się utrzymują, dobrze zaproponować konsultację z lekarzem lub psychoterapeutą.
Zrób następny krok
Nasz zespół 9 certyfikowanych terapeutów czeka na Ciebie. Bez skierowania, bez długiego oczekiwania.
Bez skierowania · Płatność gotówką lub kartą · 12 444-70-60