
Andrzej, 44-letni kierownik sprzedaży, nigdy nie uważał, że ma problem z alkoholem. Nie pije rano, nie traci pracy, nie awanturuje się. Po prostu wieczorem, gdy dzieci pójdą spać, nalewa sobie whisky „na rozluźnienie”. Kiedyś była to jedna szklanka w piątek. Teraz – dwie, trzy, prawie codziennie. W weekendy więcej. Rano bywa zmęczony i rozdrażniony, a żona coraz częściej pyta: „Musisz dzisiaj?”. Andrzej się irytuje: „Przecież nie jestem alkoholikiem”.
Być może ma rację. Ale pytanie, czy ktoś jest „alkoholikiem”, często zasłania ważniejsze pytanie: jaką rolę alkohol pełni w jego życiu?
W Polsce alkohol jest wpisany w wiele codziennych rytuałów: imieniny, grill, mecz, „jedno piwko po pracy”. Przez to trudno zauważyć moment, w którym picie przestaje być dodatkiem do życia, a zaczyna je regulować.
Specjaliści rozróżniają kilka wzorców:
Warto też wiedzieć, że według Światowej Organizacji Zdrowia nie ma takiej ilości alkoholu, którą można uznać za całkowicie bezpieczną dla zdrowia.
Nie trzeba spełniać kryteriów uzależnienia, żeby picie było problemem. Warto się zatrzymać, jeśli:
Andrzej rozpoznał w tej liście aż pięć punktów. Najbardziej uderzył go pierwszy: „Ja nie piję dla smaku. Piję, żeby wyłączyć głowę”.
Dla wielu osób alkohol jest szybkim i skutecznym sposobem na zmniejszenie napięcia. Po kilku łykach lęk słabnie, myśli zwalniają, łatwiej zasnąć. Problem polega na tym, że to działanie jest krótkotrwałe, a koszty – długotrwałe.
Alkohol pogarsza jakość snu, nasila lęk i obniża nastrój w kolejnych dniach. Organizm, przyzwyczajony do „uspokajacza”, trudniej radzi sobie ze stresem bez niego. Tworzy się błędne koło: im więcej pijemy, żeby poradzić sobie z napięciem, tym więcej mamy napięcia, z którym trzeba sobie radzić.
Często pod piciem kryją się nierozpoznane trudności: obniżony nastrój, lęk, lęk społeczny, przewlekły stres, samotność, nieprzeżyta strata. U Andrzeja wieczorne picie zaczęło się dwa lata wcześniej, po śmierci ojca i równoczesnych zwolnieniach w firmie, kiedy – jak mówi – „trzeba było być twardym”.
Światowa Organizacja Zdrowia opracowała krótki test AUDIT (Alcohol Use Disorders Identification Test), który pomaga ocenić, czy picie ma charakter ryzykowny lub szkodliwy. Składa się z dziesięciu pytań i jest dostępny w języku polskim w wielu miejscach w internecie. Nie zastępuje diagnozy, ale może być dobrym punktem wyjścia do rozmowy ze specjalistą.
Ważne: jeśli pijesz codziennie dużo i od dawna, nie odstawiaj alkoholu nagle na własną rękę. Gwałtowne odstawienie może wywołać groźne objawy. Skonsultuj się wcześniej z lekarzem.
Psychoterapia pomaga zrozumieć, jaką funkcję pełni alkohol: przed czym chroni, jakie emocje pomaga przytłumić, jaką pustkę wypełnia. Zamiast koncentrować się wyłącznie na „piciu albo niepiciu”, pozwala zająć się przyczynami.
W przypadku uzależnienia leczenie często obejmuje specjalistyczne programy terapii uzależnień, a czasem także pomoc lekarza. W Centrum Psychoterapii Sumus w naszym zespole jest psychoterapeutka specjalizująca się w terapii uzależnień – możesz to sprawdzić na stronie naszego zespołu. Podczas konsultacji pomożemy ocenić, jaka forma pomocy będzie najlepsza, a jeśli potrzebny będzie oddział lub program stacjonarny, powiemy o tym otwarcie.
Picie bardzo często dotyka też bliskich. Jeśli martwisz się o kogoś, kto pije, możesz przyjść na konsultację sam lub sama – pomoc dla rodziny jest równie ważna.
W Centrum Psychoterapii Sumus przy ul. Św. Sebastiana w Krakowie pierwsze spotkanie to rozmowa bez oceniania i bez etykiet.
Jeśli masz myśli samobójcze lub jesteś w bezpośrednim zagrożeniu, zadzwoń pod numer 112 albo do Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym: 800 70 2222 (całodobowo, bezpłatnie).
Nie musi oznaczać uzależnienia, ale codzienne picie zwiększa ryzyko zdrowotne i może łatwo przejść w nawyk, który trudno przerwać. Warto zadać sobie pytanie, czy potrafisz bez trudu zrobić kilka dni przerwy.
Tak. Picie ryzykowne i szkodliwe może powodować poważne problemy zdrowotne, psychiczne i w relacjach, zanim rozwinie się uzależnienie.
Na prywatną konsultację – nie. W ramach NFZ do poradni leczenia uzależnień również nie jest potrzebne skierowanie.
Tak, choć zwykle jednym z ważnych celów terapii jest ograniczenie lub zaprzestanie picia. Wiele osób przychodzi na terapię, zanim podejmie decyzję o abstynencji, i to też jest w porządku.
Zrób następny krok
Nasz zespół 9 certyfikowanych terapeutów czeka na Ciebie. Bez skierowania, bez długiego oczekiwania.
Bez skierowania · Płatność gotówką lub kartą · 12 444-70-60