„Znowu zapomniał o naszej rocznicy.” „Mówię do niej od pięciu minut, a ona myślami jest gdzieś indziej.” „Zawsze to na mnie spada – płacenie rachunków, umawianie wizyt, pamiętanie o wszystkim.” Jeśli któryś z tych głosów brzmi znajomo, być może jeden z partnerów w Waszym związku ma ADHD. Związki, w których co najmniej jedna osoba ma ADHD, mają specyficzną dynamikę – i specyficzne wyzwania. Ale też własne, unikalne mocne strony. W Centrum Psychoterapii Sumus w Krakowie pracujemy z parami, w których ADHD jest ważnym elementem wspólnej przestrzeni.
Jeden z najbardziej bolesnych wzorców w takich związkach: partner bez ADHD stopniowo przejmuje coraz więcej odpowiedzialności – bo partner z ADHD zapomina, spóźnia się, nie kończy tego co zaczął. Z czasem relacja zaczyna przypominać relację rodzic-dziecko zamiast partnerską. Partner bez ADHD czuje się przepracowany i niewidziany. Partner z ADHD – kontrolowany i infantylizowany.
Rozmowa z partnerem z ADHD może być frustrująca dla obu stron. Partner bez ADHD czuje, że nie jest słuchany – i często ma rację: ADHD utrudnia podtrzymanie uwagi w długich rozmowach, szczególnie gdy temat jest emocjonalny. Partner z ADHD z kolei często czuje, że jest ciągle krytykowany i że nic, co robi, nie jest wystarczające.
Zapominanie o ważnych datach, zobowiązaniach, zadaniach domowych – to nie jest lekceważenie. Ale tak może być odbierane przez partnera, który nie rozumie mechanizmu ADHD. Z perspektywy osoby bez ADHD: „Gdybyś mnie kochał, byś pamiętał.” Z perspektywy osoby z ADHD: „Mimo że zapomniałem, kocham go całym sercem.”
Impulsywność przy ADHD dotyczy nie tylko zachowań, ale i emocji. Nagłe wybuchy złości, impulsywne decyzje (zakupy, zmiany planów, spontaniczne inicjatywy które potem są porzucane) mogą być dla partnera dezorientujące i wyczerpujące.
Osoby z ADHD są często niezwykle zaangażowane i fascynujące na początku związku – bo nowa relacja jest silnym stymulującym bodźcem. Z czasem, gdy nowość mija, energia się przesuwa. Partner może mieć poczucie, że „tamta osoba zniknęła” – i nie rozumieć, dlaczego.
Dynamika ADHD w związku to nie tylko wyzwania. Wiele par z ADHD opisuje też specyficzne dary:
Zrozumienie, czym jest ADHD i jak wpływa na codzienne funkcjonowanie, jest fundamentem. Wiele napięć wynika z interpretowania objawów ADHD jako złej woli, braku szacunku lub braku miłości. Psychoedukacja zmienia narrację.
Zewnętrzne narzędzia organizacji – wspólny kalendarz, listy zadań, przypomnienia – nie są dowodem na nieudolność partnera z ADHD. Są adaptacją do jego neurobiologii. Tworzenie tych systemów razem, bez winy, jest ważną formą wsparcia.
Zamiast: „Znowu zapomniałeś!” – „Kiedy zapominasz o X, czuję się nieważna. Potrzebuję, żebyś to traktował poważnie. Jak możemy razem to rozwiązać?” Komunikacja z perspektywy potrzeb zamiast zarzutów otwiera rozmowę zamiast ją zamykać.
Praca z terapeutą doświadczonym w temacie ADHD może pomóc parze wypracować nowe wzorce komunikacji, przeformułować dynamikę rodzic-dziecko i odbudować bliskość. Przeczytaj też: Kryzys w związku i ADHD a emocje.
Jeśli jesteś osobą z ADHD i czytasz ten artykuł, może budzić on mieszane uczucia – bo pokazuje, jak Twoje trudności wpływają na partnera. Chcemy powiedzieć wyraźnie: Twoje ADHD nie czyni Cię złym partnerem. Ale świadomość jego wpływu na relację – i gotowość do pracy z nim – jest ważna. Skontaktuj się z nami w Centrum Sumus, żebyśmy mogli wspólnie znaleźć najlepszą ścieżkę wsparcia.
Centrum Psychoterapii Sumus w Krakowie, ul. Św. Sebastiana 15/2 (Kazimierz). Pracujemy z dorosłymi, dziećmi i młodzieżą. Bez skierowania.
Zrób następny krok
Nasz zespół 9 certyfikowanych terapeutów czeka na Ciebie. Bez skierowania, bez długiego oczekiwania.
Bez skierowania · Płatność gotówką lub kartą · 12 444-70-60